Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

12.12.08


Κάθομαι ξαπλωμένη στο σεληνόφως …Είναι το μόνο φως που μπορεί η εκτυφλωτικά χαμηλή του τάση να με γεμίσει …Αναρωτιέμαι τι πραγματικά ξυπνάει από μέσα μου η Πανσέληνος.Ένα γλυκό χαμόγελο και αρκετή αισιοδοξία με κυριεύουν ακόμη και όταν αυτή παίζει κρυφτό με εμάς τους θνητούς και μεταμορφώνεται σε σκιά νομίζοντας ότι χάνεται στην κρυψώνα που έφτιαξαν για αυτήν οι άρχοντες τις μελαγχολίας-τα σύννεφα .Μαζί με το χάσιμο του φεγγαριού από τα μάτια μου ξεφεύγω από τις γραμμές του τετραδίου μου αλλά δεν με νοιάζει , γιατί σημασία δεν έχει να βλέπω τι γράφω αφού οι εικόνες που περιγράφω δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη οπτική γωνία γιατί απλά είναι μακριά μου…Σε κάθε βλέμμα αυτού του ανεκπλήρωτου ονείρου του φωτός της νιώθω ότι κάπου απέναντι είσαι εσύ .Έχουμε την ίδια θέα αλλά την απολαμβάνουμε από διαφορετικούς κόσμους …Σε φωνάζω Πανσέληνο γιατί μοιάζεις μαυτήν…Την ήξερα πολλά χρόνια αλλά την έμαθα και την αγάπησα τώρα τελευταία …Δεν μπορώ να την αγγίξω γιατί μένει μακριά …Μου προκαλείς τα ίδια βαθιά συναισθήματα μόνο με την όψη σου…Περιμένω και μετράω τις μέρες να σε δω όπως κάνω μέχρι να γεμίσει το νόμισμα που κάποτε έχασα στον ουρανό…Ταυτίζεσαι στο τρίγωνό μου μαζί με ένα ακόμη αστέρι που για να το συμπαθήσω του έδωσα κάποτε το όνομα σου…Όταν μένω μόνη μαζί της πολλές φορές μελαγχολώ… Το φεγγάρι για εμένα δεν γεμίζει κάθε μήνα που έχει Πανσέληνο….αλλά όταν το βλέπω μαζί σου…Όταν δεν παίζει με τα σύννεφα και είναι εκεί για να σχηματίσει το πιο γεμάτο τρίγωνο…αυτό που θα γεμίσει εμένα και όχι τον ουρανό…Μου λείπεις.. .πάντα θα στο λέω γιατί απλά πάντα θα σαγαπώ…Το φεγγάρι είναι ο άγγελος του ουρανού φωτίζει την ομορφιά που κρύβει το μαύρο του και προβάλει την πιο γλυκιά μορφή του όταν αυτός δεν έχει κέφια…

Υ.Γ. Κάποτε με είπες Σελήνη…Είσαι ο φύλακας άγγελος μου….φωτίζεις τα όμορφα κομμάτια που κρυβόντουσαν πίσω από την άγνοια του σκοταδιού μου…

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008



Ξέρεις, ήρθαν τα Χριστούγεννα μου είπαν…Δεν ξέρω τι πραγματικά να πιστέψω…την τυποποιημένη και απρόσιτη ημερομηνία από το ημερολόγιο μου ή την καρδιά μου… Τα Χριστούγεννα είναι μια ιδιαίτερη γιορτή…Όλοι γνωρίζουμε ότι είναι ένα νόμισμα δυο όψεων…Κάποιοι βλέπουν τις μέρες αυτές ως μέρες χαλάρωσης και ασύστολης υπερκατανάλωσης φαγητού δώρων και διασκέδασης άλλοι πάλι βλέπουν τις άγιες μέρες και θυμούνται το πιο ευχάριστο γεγονός, αυτό της γέννησης του Χριστού…Δεν θα κρίνω τι κάνει ο καθένας…Δεν με νοιάζει άλλωστε…Εμένα όμως δεν με ενδιαφέρει να <<δω>>καμία πλευρά…Σημασία δεν έχει τι βλέπεις…Τα φαινόμενα απατούν λένε…και ξέρεις, έχουν δίκιο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ζούμε σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η ψευδαίσθηση στο κορύφωμα της επιβολής της. Σημασία λοιπόν έχει τι νιώθεις…Χέσε το νόμισμα…Μια καλοπλασμένη εικόνα είναι με έντονο χρώμα για να παραλήψεις τα ψιλά γράμματα…αισθάνσου…Ξέρεις, αυτό που έχω ανάγκη να αισθάνομαι πόσο μάλλον αυτές τις ημέρες είναι η ζεστασιά της οικογένειας μου και των ανθρώπων που αγαπάω…Να δω την αλήθεια και να ξεχωρίσω την αυθεντική από την άλλη που μου είπαν ότι κάνει τρελές πωλήσεις…Να ζήσω την τρέλα εκείνων που ψάχνουν τις εκπτώσεις γιατί αν δεν τις κυνηγήσεις πριν τα Χριστούγεννα ξέρεις ,θα κυνηγήσουν εσένα μετά. Να αγαπήσω τους δικούς μου και να τους το πω γιατί το ξέχασα στην πορεία…Ξέρεις, είναι μια ευκαιρία να χαζέψω την βλακεία εκείνων που αντί να πάρουν μια ανάσα και να ζήσουν το πνεύμα των Χριστουγέννων συνεχίζουν να ζουν παγιδευμένοι στην αρρωστημένη μανία τους. …Όσο και να βρίζω όμως δεν μπορώ να αρνηθώ το γεγονός ότι τα χαμόγελα είναι περισσότερα αυτήν την εποχή…Ξέρεις τελικά κάτι έχει μείνει ακόμη …Και μετά μου λένε να μην ελπίζω…

Υ.Γ. Ξερεις ηρθαν τα Χριστουγεννα μου ειπαν …Oχι ακομη για εμενα…Πρωτα θα δω το χαμογελο μου στην οψη της θέας του νησιου μου και αυτων που θελω να δω…Τελος θέλω να ευχηθώ σε όλο τον κόσμο να έχει ευτυχισμένες γιορτές , να βρει αυτό που αγαπαει και να το εχει κοντα του οσο μπορει …μεχρι η χαρα που του προσφερει να τελειωσει…και ελπιζω να μην τελειωσει ποτε αν πραγματικα αξιζει.Ακομη ελπιζω τα χαμογελα μας να ειναι η αρχη για ενα νεο νομισμα που δεν θα περιοριζεται σε δυο στερεοτυπα αλλα ο καθενας θα εχει την δικη του…………..θεΆ.